Hz.Ebu hureyre(r.a)anlatıyor:Resulullah (aleyhisselatü vesselam)buyurdular ki:
Allah’ın,yollarda dolaşıp zikredenleri araştıran melekleri vardır.Allahu Teâla’yı zikreden bir cemaate rastlarlarsa,birbirlerini Aradığınıza gelin!Diye çağırırlar.(Hepsi gelip)onları kanatlarıyla kuşatarak dünya semasına kadar arayı doldururlar.Allah,-onları en iyi bilen olduğu halde-meleklere sorar:Kullarım ne yapıyorlar ?
Seni tesbih ediyorlar,sana tekbir okuyorlar,sana tahmid okuyorlar.Sana tazim ediyorlar derler.Rab teâla sormaya devam eder: Onlar beni gördüler mi? Hayır ! derler Ya görselerdi ne yaparlardı? Eğer seni görselerdi ibadette çok daha ileri giderler:çok daha fazla tazim,çok daha fazla tesbihde bulunurlardı. derler.Allah tekrar sorar Onlar ne istiyorlar Senden,derler,cennet istiyorlar Cenneti gördüler mi?der. Hayır ey rabbimiz!Derler.
Ya görselerdi ne yaparlardı?Der. Eğer görselerdi,derler,cennet için daha çok hırs gösterir,onu daha ısrarla isterler,ona daha çok rağbet gösterirlerdi Allah Teâla sormaya devam eder Kullarım neden korkuyorlar? Cehenneminden korkuyorlar derler Onu gördülermi der Hayır rabbimiz,görmediler!derler Ya görselerdi ne yaparlardı?der. Eğer cehennemi görselerdi ondan daha şiddetle kaçarlar,daha şiddetli korkarlardı derler.Bunun üzerine Rabb Teâla şunu söyler Sizi şahid kılıyorum,onları affettim!Resulullah sözüne devamla Onlardan bir melek der ki:Bunların arasında falanca günahkar kul dahi var.Bu onlardan değil.O başka bir maksatla uğramıştı,oturuverdi Allah Teâla Onu da affettim,onlar öyle bir cemaat ki onlarla oturanlar da onlar sayesinde kaybedenlerden olmazlar buyurur…
(Buhâri,Daavât 66-Müslim,Zikr 25-Tirmizi,Daavât 140)